چند تن از علما تدوين شد. قسمت اعظم آن به طريق هجايي مانيو1 نوشته شده بود. از اين رو گاهي كانا نيهونگي (وقايعنامهٴ هجايي) ناميده ميشود. در 720 تهذيبي به وسيلهٴ اونويا سومارو2 و شاهزاده تونري3 به عمل آمد؛4 كه به نيهون شوكي5 (وقايعنامهٴ مكتوب ژاپن) موسوم است.
نيهون شوكي از زمان پيدايش تا استعفاي امپراتريس جيتو در 696 بحث ميكند (در 31 مجلد كه يكي از آنها مفقود شده).
اين دو اثر چندان دقيق نيست، با اين حال اهميت فراواني دارد، چون هيچ مأخذي راجع به موضوعات تاريخ قديم ژاپن وجود ندارد، همچنين از اين لحاظ كه همهٴ علمالاساطير شينتو در آنها جاي دارد. اين دو اثر بسيار متفاوت است. كوجي كي اساساً مبتني بر روايات محلي است كه هيدانوآره6 نامي به خاطر داشته، از اين رو كاملاً منشأ ژاپني دارد؛ برعكس،
نيهون شوكي محصول فعاليت ادبي ممتدي است كه از تاريخهاي كلاسيك چين الهام يافته، و از اين رو اساساً جنبهٴ چيني دارد.
نيهون شوكي اولين تاريخ از تواريخ ششگانهٴ ملي (ريكو - كوكوشي)7 بود، كه پنج تاي بعدي از آن سرمشق گرفته و عبارت است از:
زوكو نيهونگي، يا شوكو - نيهون - كي8 (تكملهٴ تاريخ ژاپن) از 697 تا 791، در 40 مجلد در 798 به وسيلهٴ فوجيوارا تساگيناوا9 (728 - 796) و ديگران تدوين شد.
نيهون كوكي10 (تاريخ اخير ژاپن) از 792 تا 833 ، در 40 مجلد (كه فقط 10 تايش در دست است) در 840 به وسيلهٴ فوجيوارا اوتسوكو11 (773 - 843) تدوين شد.
زوكو (يا شوكو) نيهون كوكي12 (متمم تاريخ اخير)، از 834 تا 850 ، در 20 مجلد به وسيلهٴ فوجيوارا يوشيفوسا13 (804 - 872) در 869 تدوين شد.
مونتوكو جيتسو - روكو14 (وقايعنامههاي موثق مونتوكو) از 851 تا 858 ، در 10 مجلد، در 879 به وسيلهٴ فوجيوارا موتوتسونه15 (836 - 891) تدوين شد.
ساندائي جيتسو - روكو16 (وقايعنامههاي موثق سه پادشاهي) از 859 تا 887 ، در 50 مجلد، در 901 به وسيلهٴ فوجيوارا توكيهيرا17 (871 - 909) تدوين شد.